ऊवत बेरा कुकरा बासे,करे किसानी जोरा।
बइला नाँगर खुमरी ओढ़े,दाई दीदी मोरा।
धान नवा धरके गा भइया,धरले चरिहा टुकना।
करा तता के सुर हे लामत,थोरिक नइहे रुकना।
सावन मान हरेली संगी,हरियर भुँइया कोरा ।
बइला नाँगर खुमरी ओढ़े,दाई दीदी मोरा।
भादो काँशी फूल सलौना,खेत घलो हरियावै।
गाँव गली अउ चारो कोती,गणपति सेवा पावै।
आवय दाई बहिनी सुग्घर,मानय तीजा पोरा।
बइला नाँगर खुमरी ओढ़े,दाई दीदी मोरा।
पीतर पाख लगे हे बढ़िहा,तोरइ मन बिजराथे।
मार लपेटा बरबट्टी के,गुरतुर साग मिठाथे।
आये हे नवरात परब तब,करले लेवव जोरा।
बइला नाँगर खुमरी ओढ़े,दाई दीदी मोरा।
रावन मारे राम लखन तब, हे दीया देवारी।
गोवर्धन के करले पूजा,हे किसन संगवारी।
धरती के तै करले सेवा,सुग्घर धान कटोरा।
बइला नाँगर खुमरी ओढ़े,दाई दीदी मोरा।
तोषण चुरेन्द्र दिनकर
धनगांव बालोद छ.ग.
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें